Plastyka powiek górnych

Plastyka powiek górnych, czyli blefaroplastyka, polega na usunięciu nadmiaru skóry, a w razie wskazań również na korekcji uwypuklającej się tkanki tłuszczowej. Zabieg ma zmniejszyć nawis skóry i poprawić wygląd okolicy oczu. Jeśli nadmiar skóry ogranicza pole widzenia, operacja może również przynieść poprawę funkcjonalną.

Konsultacja i kwalifikacja

Przed zabiegiem chirurg ocenia ilość nadmiarowej skóry, położenie brwi, symetrię powiek oraz ich domykanie. Sprawdza także, czy problem wynika wyłącznie z nawisu skóry, czy współistnieje opadanie brzegu powieki wymagające korekcji aparatu unoszącego. Podczas konsultacji omawia możliwy efekt, przebieg gojenia i ryzyko zabiegu.

Przebieg zabiegu

Operację najczęściej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Po zaznaczeniu zakresu korekcji chirurg usuwa zaplanowany nadmiar tkanek i zamyka ranę szwami. Cięcie umieszcza w naturalnym załamaniu powieki, aby ograniczyć widoczność blizny po wygojeniu.

Przygotowanie do zabiegu

Poinformuj lekarza o suchości oczu, chorobach okulistycznych, wcześniejszych operacjach i trudnościach z domykaniem powiek. Zabierz dokumentację oraz listę przyjmowanych leków, suplementów i alergii. Nie odstawiaj leków samodzielnie — ewentualne zmiany ustal z lekarzem.

W dniu zabiegu przyjdź bez makijażu i zastosuj otrzymane instrukcje dotyczące jedzenia, picia oraz leków. Zorganizuj transport do domu i pomoc po zabiegu, szczególnie jeśli planowane jest podanie leków uspokajających.

Rekonwalescencja

Po operacji mogą wystąpić obrzęk, zasinienia, uczucie napięcia oraz przejściowe podrażnienie lub suchość oczu. Stosuj zaleconą pielęgnację i preparaty okulistyczne, nie pocieraj powiek oraz oszczędzaj operowaną okolicę. Termin kontroli, usunięcia szwów i powrotu do wysiłku ustala lekarz.

Wygląd powiek zmienia się wraz z ustępowaniem obrzęku i dojrzewaniem blizn, dlatego efektu nie należy oceniać bezpośrednio po operacji. Możliwe powikłania obejmują m.in. asymetrię, zaburzenia gojenia i trudności z domykaniem oczu.